+30 6972406698, +30 27360 33989info@perlegiannika-houses.com

Λιομάζωμα στα Κύθηρα

Kythira

Η συγκομιδή της ελιάς αποτελεί κομμάτι της οικογενειακής παράδοσης για την οικογένεια Ζησιμοπούλου και τα Perlegiannika Houses. Με αφορμή, λοιπόν, το φετινό λιομάζωμα, θεώρησα σκόπιμο να αφιερώσουμε (σχετικά) λίγες γραμμές από το blog μας σε αυτόν τον ιερό καρπό που αφθονεί και στα Κύθηρα.

Ένα από τα ομολογουμένως πολλά πλεονεκτήματα του να έχεις ρίζες στην ελληνική επαρχία είναι η μόνιμη παρουσία του «δικού μας» ελαιόλαδου στο οικογενειακό τραπέζι. Ο όρος «δικό μας λάδι» με παραπέμπει αυτομάτως στο ζωντανό πράσινο χρώμα του έξτρα παρθένου ελαιόλαδου, στο πλούσιο άρωμα και στην ισορροπημένη (με μαεστρία και μεράκι) φρουτώδη και πικάντικη γεύση του κυθηραϊκού ελαιόλαδου του πατέρα μου. Έχω δε «συλλάβει» τον εαυτό μου να θεωρεί το λάδι υψηλής ποιότητας δεδομένο, γεγονός που τυγχάνει να αναγνωρίζω μόνο αν δοκιμάσω – πάντα εκτός σπιτιού- φαγητά που παρασκευάζονται με -χμ, χμ- όχι τόσο καλής ποιότητας λάδι.

Η ελιά διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην καθημερινή διατροφή, την προσωπική περιποίηση, αλλά και την επιβίωση των μεσογειακών λαών, μεταξύ των οποίων και εμείς οι Έλληνες, από αρχαιοτάτων χρόνων. Αναφορές δε στις πολλαπλές χρήσεις της βρίσκουμε από νωρίς στον Όμηρο (τόσο στην Ιλιάδα, όσο και στην Οδύσσεια).

Μπορεί να το έγραψε ο Όμηρος, αλλά μπορώ να επιβεβαιώσω και εγώ την ευεργετική χρήση του (έξτρα παρθένου) ελαιόλαδου στην περιποίηση των μαλλιών. Διαθέτω τον τύπο μαλλιών που από τον 7ο αιώνα π.Χ. ο Αρχίλοχος είχε χαρακτηρίσει ως «βόστρυχους», ήτοι μπούκλες. Έχω πληρώσει μικρές περιούσιες στα κομμωτήρια για ενυδατικά προϊόντα και παρόλα αυτά τα πλέον άμεσα και εντυπωσιακά αποτελέσματα τα είχα όταν δοκίμασα προ ετών μία βροχερή Κυριακή (που είχα άπλετο χρόνο και διάθεση για πειραματισμό) να βάλω στα μαλλιά μου «σπιτική» μάσκα μαλλιών (περιεκτικότητας κατά 95% ελαιολάδου της οικογένειας μου).

Με γνώμονα τα ως άνω, δεν είναι τυχαίο πως το ελαιόλαδο αποτελεί ακόμα και σήμερα αντικείμενο επιστημονικών ερευνών, αλλά και πηγή συσσώρευσης πλούτου τόσο για μεμονωμένα άτομα, όσο και για χώρες. Και όχι άδικα: φέρει θρεπτικά συστατικά, είναι εύγεστο, δεν παχαίνει (σε λογικές πάντα ποσότητες και όχι φυσικά σε βούτες με ψωμί), ενώ διατηρείται για μακρά περίοδο. Εν ολίγοις, τα κάνει όλα και συμφέρει.

Θέλω να κλείσω το σημερινό blog με την εξής σκέψη: η Ελιά είναι αγαπημένο δέντρο (για εμένα), «ιερό» για πολλούς και «μαγικό» για κάποιους. Άλλωστε, η εικόνα της συνδέεται άρρηκτα με τη θάλασσα. Δίχως τη θάλασσα, τη «μάνα» τόσων λαών και μύθων, η Ελιά δεν μπορεί να ευδοκιμήσει (επιστημονικά τεκμηριωμένο επιχείρημα). Και στην τελική αν κάτι μου φέρνει συνειρμικά στο μυαλό την Ελλάδα (ειδικά όταν είμαι για πολύ καιρό μακριά της) είναι η θάλασσα και η ελιά.

Φιλικά,

Χρυσάνθη

 

Απάντηση

Share This